Ενα νεο κομμα

του Γιάννη Μαστρογεωργίου*

«κάνε άλμα πιo γρήγορο από τη φθορά» Οδ. Ελύτης

Τα τελευταία χρόνια, η τομή που έχει συντελεστεί στη χώρα και το πολιτικό σύστημα, είναι βαθειά. Κατάρρευσαν μύθοι και (εσχάτως) ιδεοληψίες, μέθοδοι και πρακτικές που συγκροτούσαν το κυρίαρχο εθνικό αφήγημα επί χρόνια. Η χώρα πρέπει να χαράξει τη δική της ιστορική πορεία ως την αφετηρία μιας εθνικής ανασύστασης. Με τις δικές μας δυνάμεις να ορίσουμε τις προτεραιότητες μας και να τις κατακτήσουμε.

Έχω την τιμή να συμμετέχω στην Επιτροπή Διαλόγου για τις Προοδευτικές Μεταρρυθμίσεις εκπροσωπώντας το ΔΙΚΤΥΟ για τη Μεταρρύθμιση. Εδώ και 2.5 μήνες μία ομάδα από κόμματα και φορείς εργάζεται για την παραγωγή απτών προτάσεων που θα αποτελέσουν τη γενεσιουργό ύλη μίας νέας συγκροτημένης μεταρρυθμιστικής πρότασης για τον τόπο. Θα μπορούσα να πω το αντίθετο για να «πουλήσουμε» τη δουλειά μας, αλλά πιστέψτε με η αναζήτηση των προτάσεων δεν είναι το δύσκολο κομμάτι. Δεν ανακαλύπτουμε τον τροχό. Όλα έχουν ειπωθεί πια. Βάζουμε σε τάξη και ιεραρχούμε αυτά που ύστερα από 6 χρόνια έχουμε πλέον την πεποίθηση ότι πρέπει να αλλάξουν με κάθε κόστος! Τόσο τα κόμματα όσο και στο ΔΙΚΤΥΟ έχουμε επεξεργαστεί εδώ και καιρό ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο μεταρρυθμίσεων. Μία Ελλάδα που παράγει με δίχτυ προστασίας για τους αδύναμους είναι χονδρικά το ιδεολογικό πρόταγμα που ανταποκρίνεται στην εποχή και που έχει ανάγκη η χώρα. Αυτό σημαίνει, σαφής ευρωπαϊκός προσανατολισμός, με πρώτη προτεραιότητα τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης με επενδύσεις από τον ιδιωτικό τομέα αλλά και τα ευρωπαϊκά προγράμματα, αξιοκρατία σε κάθε επιλογή, διαχωρισμός κόμματος – κράτους κλπ. Το ΔΙΚΤΥΟ έχει δουλέψει προς αυτή την κατεύθυνση, ώστε από το θέμα του χρέους, το ασφαλιστικό, το φορολογικό, το αγροτικό, το μεταναστευτικό έως την παιδεία, να προχωρήσουμε με νέες ιδέες πέρα και έξω από τις απαιτήσεις του μνημονίου.

Είχα τη χαρά να συμμετάσχω σε μερικά από τα workshops που πραγματοποιήθηκαν πρόσφατα στο πλαίσιο των δράσεων της Επιτροπής. Έξυπνος μεταρρυθμιστικός λόγος και συγκεκριμένες προτάσεις που θα παρουσιαστούν σύντομα, αλλά που θα μείνουν μετέωρες, αν δεν απαντηθεί κατηγορηματικά το μείζον υπαρξιακό ερώτημα που θα ανακύψει: «καλά τα λέτε, αλλά ποιος θα τις εφαρμόσει αυτές τις προτάσεις;»

Αυτό που θα πρέπει να γίνει κατά τη γνώμη μου και σύμφωνα και με τις πολλαπλές αναλύσεις του Δελτίου Πολιτικής Ανάλυσης και Εκτίμησης που εκδίδει το ΔΙΚΤΥΟ για την εξέλιξη του πολιτικού συστήματος, εδώ και καιρό, είναι ένα νέο κόμμα. Όχι ένα ακόμα κόμμα, αλλά ένα νέο κόμμα, που θα συσπειρώσει τα εκατομμύρια των Ελλήνων της διαλυμένης μεσαίας τάξης και του νέου πρεκαριάτου των μορφωμένων χωρίς ελπίδα άνεργων νέων. Που θα συγκινήσει τους ανέστιους πολίτες που προτίμησαν την αποχή στις εκλογές του Σεπτεμβρίου γιατί δεν είδαν ούτε άκουσαν κάτι να τους συγκινεί. Που θα κινηθεί με σύνθημα το «λαϊκό μεταρρυθμισμό» γιατί η νέα αυτή πολιτική πρόταση δεν μπορεί να βασίζεται μόνο σε τεχνοκρατικά κριτήρια, αλλά πρέπει κυρίως να επιστρατεύει τον συναισθηματικό παράγοντα και να διατηρεί τη λαϊκότητα, που θα την καταστήσει εύληπτη. Να εξηγηθεί και στο τελευταίο χωριό η έννοια και η ανάγκη της μεταρρύθμισης, έτσι ώστε ο πολίτης να μη φοβάται την αλλαγή, αλλά να την κατανοεί και να την επιδιώκει.

Η ανάγκη για την δημιουργία ενός νέου κόμματος προκύπτει, σε μεγάλο βαθμό, από  τη συνειδητοποίηση ότι το πολιτικό πρόβλημα της χώρας ήταν ο καταλύτης του οικονομικού της προβλήματος. Το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εποχής, παρά τις σημαντικές μεταρρυθμιστικές αναλαμπές τα προηγούμενα χρόνια, για πολλές από τις οποίες ο προοδευτικός χώρος μπορεί να σεμνύνεται.

Η αλλαγή παραδείγματος, παντού είναι η κυρίαρχη απαίτηση σήμερα. Οι διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος έσβησαν. Η κυρίαρχη αντίθεση έγκειται ανάμεσα στον εθνικιστικό λαϊκισμό και τον πατριωτικό λαϊκό μεταρυθμισμό.

Τη ζωογόνα ανάγκη για ένα νέο κόμμα αναγνωρίζει πρώτη η ίδια η κοινωνία. Σε δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για τον ΣΚΑΙ που διεξήχθη 19- 20 Ιανουαρίου 2016, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών ανεξαρτήτως ψήφου, εκτιμά ότι στο χώρο της λεγόμενης «Κεντροαριστεράς» πρέπει να γίνει ένα ΝΕΟ ΚΟΜΜΑ. Οι δε απαντήσεις μεταξύ των ψηφοφόρων των κομμάτων του χώρου, έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς οι ερωτώμενοι με βάσει την ψήφο τους, συμφωνούν με την παραπάνω εκτίμηση σε ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό που αγγίζει σχεδόν το 60% για τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ!

Η κοινωνία είναι πιο μπροστά από τις ισορροπίες των κομμάτων και τους σχεδιασμούς των επιτελείων. Δυνάμεις υπάρχουν και παραμένουν αδρανείς και ανενεργές διότι δεν τις κινητοποίησε κανένας έως τώρα στη βάση της υπέρβασης των όσιων και ιερών του πάλαι ποτέ ενωμένου χώρου μας.

Υπάρχουν νέοι άνθρωποι ικανοί, για να αναλάβουν τα ηνία. Υπάρχουν έμπειροι που γνωρίζουν και έχουν αποδείξει τι μπορούν να προσφέρουν. Υπάρχει μια σημαντική μερίδα της κοινωνίας που ψάχνεται.  Όλοι αυτοί πρέπει να γίνουν πρωτοπόροι στην δημιουργία ενός νέου κόμματος του λαϊκού μεταρρυθμισμού, με σύγχρονες αντιλήψεις, νοοτροπίες και προτεραιότητες.

Πολύ φοβάμαι ότι αν η σημαντική αυτή προσπάθεια καταλήξει σε μεσοβέζικες εξισορροπήσεις, τότε όχι μόνο θα χαθεί μία ευκαιρία, αλλά θα απαξιωθεί εν γένει ο χώρος. Και η απαξίωση είναι χειρότερη από την αποτυχία.

Μη φοβηθούμε το άλμα.